ويولن

نام:ويولن

خانواده: زهي        جنس: چوب با سيمهاي فولادي ازقديم اين سيمهاي فلزي با روده گوسفند درست مي شد
 
اندازه: متغير - ولي بدنه حدود 36 سانتيمتر      
 اصليت:ويولن رو از رباب تقليد نموده اند اولين ويولن 4 سيمي در اوائل قرن شانزدهم در اروپا ساخته شد .

ويولن براي تحمل 7/7 کيلو فشاري که از کشش 4 سيم بر روي خرک به آن وارد ميشود ساخته شده است.

در ساختن ويولن از 70 قطعه  با نظم خاص استفاده مي شود

ويولن مي تواند معرف تمام خانواده هاي زهي ها باشد.شكل خاص آن بانظمي كه مكعب داشت .بود ولي با نظريه سوليست هاي معتبر جهان ارتقاع داده شده  به شكل دو اف انكليسي بشت به هم  فرم داده شده.بدنه چوبي وتوخالي ويولن /چهاررشته ازجنس زه يا سيم را بر خود نگه ميدارد. سيم ها که در طول سازکشيده  بانظم از ريز به بزرك شكل داده شده است  و محکم شده اند با نظم در يك رديف دو به دو ودر يک انتها به دنباله سيم گير وصل شده.وبا پيچ هاي حفره اي مانند با اندازه مشابه  نگه داشته شده. سپس از روي يک پل ( خرک)(خرك يك قطعه در ويولون است كه سيمهادر روي آن قرار مي كيرند شكل مايلي روي آن دارد به سيمها نظم خاصي مي بخشد  سوليست تا با كشيدن آرشه مشكل مواجه نشود.) چوبي گذشته و در انتهاي ديگ رمحکم به دور گوشي ها(گوشيها اندازه مشابهي دارد منظم بودن آنه سيمهارا تنظيم مي كنند)قابل تنظيم از جنس چوب پيچيده شده اند . پل/ سيم ها را به فاصله اي اندک از دسته ساز چنان نگه مي دارد که بتوانند آزادانه نوسان کنند آين نظم آواي آن را تنظيم مي كند.ونيز نوسان سيم ها را به بدنه / جايي که نوسان ها در آن تقويت مي شوند و رنگ مي يابند / منتقل مي کند . هرسيم با شل يا سفت کردن يک گوشي با صدايي متفاوت از ديگري کوک مي شود . ( هر چه سيم کشيده تر باشد / صدا ريزتر است.) نوازنده/ آرشه(دستگاه ويولون شكلي به نام آرشه كامل مي شود با نبودن آرشه نواختن غير ممكن است يعني متناسب همديگر ساخته شده واز قديم با يال اسب ساخته مي شد) را با دست راست برسيم ها مي کشد وآن را به نوسان در ميآورد . سرعت کشيدن آرشه وميزان فشار آن بر سيم/ شدت صدا ( ديناميک) ورنگ آنرا تعيين ميکند .اين نظم كه دو دستگاه رابا ارتباط به همديگر صداي جنگشان  بالا مي رود هيا هوي كه آنها ايجاد مي كند.در داخل نظم برقرار است  تا  زيرو بم صداها توسط دست چپ تعيين مي شود " نوازنده بافشردن نقاط مختلف سيم بر دسته ساز/ طول قسمت نوسان کننده به سيم مي بخشد وبه اين ترتيب زيرو بم صداي حاصل را دگرگون ميکند. اين کار را انگشت نگاري مي نامند وبه اين ترتيب / قسمتي از سيم که ميان انگشت و گوشي ها قرار گرفته از نوسان باز مي ماند. با اين شيوه مي توان با هرکدام ازچهار سيم ويولن گستره اي معين از صداهاي زيروبم را پديد آورد.

متداول ترين تکنيک ها نظم را در نواختن زهي ها مي بخشدعبارتنداز:

دوبل نت : نوازنده با کشيدن آرشه بردو سيم مي تواند دونت را همزمان به صدا درآورد .در ايران اگر اين كار تند باشد بهش جهار مضراب مي گويند  با چرخش سريع آرشه برسه يا چهارسيم نيز مي توان سه يا چهار نت کم وبيش -  ونه به طور دقيق/ همزمان را نواخت.

ويبراتو:اين تكنيك با نظم وصداي خاص غرشي  نوازنده با لمس نگه داشتن سيم ولرزاندن محل سيم با دست چپ/ صدايي لرزان و بيانگر ايجاد مي کند که اين سبب تغيرهايي جزئي در زيرو بم صدا ميشود و آن را گرم ترو غني تر مي کند.

سوردين: با قرار دادن سوردين ( شيبه گيره اي کوچک) روي پل مي توان صدايي ضعيف تر ايجاد کرد.

ترمولو: در اين تکنيک / نوازنده با حرکت هايي ريزو تند آرشه بر سيم/ صدايي را بسرعت تکرار ميکند. اين تکنيک در ديناميک قوي سبب حس تنش واضطراب ميشود ودر ديناميک ملايم/ صدايي سوسوزن ولرزان ايجاد مي کند.

هارمونيک ها : با لمس ملايم نقطه هاي معيني از سيم و کشيدن آرشه / صدايي بسيار ريزو سوت مانند ايجاد مي شود. نظم دهنده همه ويولون در يك هامونيك نت است كه با دستگاه خاص  ونظم خاص با يك آرشه به صورت نت كشيده مي شود